Ons land telt ongeveer 2 250 000 60-plussers. Dat zou betekenen dat er bij benadering

225 000 oudere holebi's in België zijn.

In Vlaanderen ervaren belangengroepen als   “Vieux Rose” en “ De Roze Rimpel " dagelijks dat het voor vele ouderen niet evident is om de stap te zetten naar een zichtbare stellingname. In het Brussels Hoofdstedelijk Gewest waren er tot hiertoe geen belangenverenigingen van oudere holebi's. Daarom dit initiatief!

“Vieux Rose Brussel” en “De Roze Rimpel Brussel” zijn de nog "jonge" verenigingen voor de `oudere', maar enthousiaste lesbische vrouw, homoseksuele man en biseksuele vrouw of man, die er samen met andere `gevoelsgenoten' nog iets van willen maken.

Dat is nochtans niet voor de hand liggend: heel wat oudere holebi's* zitten nog steeds in de kast**, of kruipen er terug in.

Voor wie ?

"Vieux Rose Brussel” en “De Roze Rimpel Brussel”  zijn twee aparte verenigingen. Zij werken samen onder de koepel van de holebi-senioren in het Regenbooghuis.

“Vieux Rose” is er voor lesbische en biseksuele vrouwen; “De Roze Rimpel” is er voor homo- en biseksuele mannen.

Ze richten zich tot iedere niet meer zo piepjonge holebi die sociale contacten op prijs stelt en die zich bij andere verenigingen niet (meer) thuis voelt.

De leeftijd is niet strikt te interpreteren: jonger mag dus ook ... en een bovengrens is er niet !

Waarom een afzonderlijke Groep ?

Er zijn heel wat groepen waar een leeftijdsgrens geldt van bijvoorbeeld 26 of 36 jaar. Oudere holebi's vallen dus meestal uit de boot. Daarom zijn groepen als “Vieux Rose” en “De Roze Rimpel” een absolute noodzaak. Gezien de vele vragen van oudere holebi’s, zal getracht worden voor hen ook provinciale werkingen op te zetten, mogelijk via de diverse roze huizen. Daarvoor is dan wel steun en inzet nodig van vrijwilligers.

We willen de zichtbaarheid van oudere holebi's verhogen en we willen een spreekbuis en een drukkingsgroep zijn. We willen er onder meer voor zorgen dat als er over `senioren' of `derde leeftijd' wordt gesproken, men ook wéét dat er lesbische, homoseksuele en biseksuele senioren zijn.

We willen de overheid en de zorgsector bewust maken van ons bestaan. We willen dat er rekening gehouden wordt met onze wensen en noden.

Eigenlijk willen we een soort `vakbond' zijn, die de behoeften van oudere holebi's zichtbaar wil maken en die hun belangen wil verdedigen.

Wat doe wij ?

Er worden twee klemtonen gelegd.

Vooreerst is er ruimte voor gezelligheid en sociaal contact. Daarvoor zijn er de vaste bijeenkomsten die ontspannend, informatief of cultureel kunnen zijn: meestal kan je er wel iets van opsteken.

Daarnaast is er een uitgesproken `sociaal luik', waarin aandacht wordt gevraagd voor de oudere holebi die in een maatschappelijk isolement is terechtgekomen of die eenzaam en/of gehandicapt door het leven moet.

Even belangrijk is de oudere holebi die in een rust- of verzorgingstehuis moet worden opgenomen of verblijft. En niet te vergeten: de oudere holebi die haar of zijn partner heeft verloren of gescheiden is (met of zonder kinderen ) met alle gevolgen van dien.

In het `sociaal luik' werken de twee verenigingen intens samen. In de contacten met de overheid treden ze op als één vereniging “De Brusselse Holebisenioren” Een groot aantal problemen waarmee oudere lesbiennes geconfronteerd worden, verschilt niet zoveel van die waarmee oudere homoseksuele mannen te maken krijgen. De oplossingen daarvoor zijn dus ook niet zo verschillend.

Er zijn reeds plannen voor : Holebi-films op donderdag, informatiesessies, wandelingen, poëzieavonden, dansavonden, samen naar concert, opera of theater, tentoonstellingen bezoeken (al of niet holebi geïnspireerd), daguitstappen met een gekozen thema. Er zullen ook maandelijkse praatavonden georganiseerd worden om te luisteren naar zowel de goede als slechte momenten in het holebi-zijn van anderen: er conclusies uittrekken en er wat aan doen.

Wat je zelf beleeft hebben anderen vaak op dezelfde manier meegemaakt. Dat maakt ons sterk om er samen aan te werken.